El jueves de grasa

¿A quién no le gustan los buñuelos?  Es imposible resistir la tentación y no comer un buñuelo, por lo menos, el último jueves antes de Cuaresma. Según la tradición, este día en toda Polonia se comen muchos buñuelos, hasta que para conseguirlos en las mejores pastelerías, hay que ser paciente y hacer cola. Sin embargo, un buñuelo tiene 400-500 calorías, dependiendo del tipo de relleno y del tamaño.

  

La sección española también disfrutó de estas delicias, sin obsesionarse por las calorías, y celebró una pequeña fiesta del buñuelo el jueves 7 de febrero. Un día de nieve y frío, un sabroso buñuelo con relleno de mermelada de rosas mejora el ánimo y endulza la vida.

Kto nie lubi pączków? Jest niemożliwym oprzeć się pokusie i nie zjeść pączka, przynajmniej w ostatni czwartek przed Wielkim Postem. Jak nakazuje tradycja, w tym dniu w całej Polsce spożywa się tyle pączków, że aby dostać je w lepszych cukierniach, należy uzbroić się w cierpliwość i stanąć w kolejce. Swoją drogą jeden pączek ma 400-500 kalorii w zależności od nadzienia i wielkości.

Sekcja hiszpańska także rozkoszowała się tymi pysznościami, nie przejmując się kaloriami, i obchodziła małe święto pączka w czwartek 7 lutego. W śnieżny i mroźny dzień, smaczny pączek z różanym nadzieniem poprawia humor i osładza życie.

prof. Małgorzata Dorosz

En España, los buñuelos son un postre típico en muchas comunidades autónomas, y pueden ser tanto dulces como salados. Cada región tiene su propia tradición. Nos sorprende  una  variedad de rellenos y cubiertas para buñuelos. Uno de los más conocidos es el buñuelo de viento que tiene forma de bola, y es especialmente ligero. Hay otro tipo que se llama el buñuelo de crema. Otros buñuelos sin crema son, por ejemplo, los buñuelos del Ampurdán, que tienen forma de anillo.

Buñuelo de calabaza

Además de estos buñuelos dulces, en la península ibérica es muy frecuente hacer buñuelos salados, los más frecuentes son los buñuelos de bacalao, aunque se pueden hacer de gambas u otros pescados, y los de verduras, típicamente de berenjena o de calabacín.

W Hiszpanii pączki są potrawą typową dla wielu regionów autonomicznych i mogą być słodkie lub słone. Każdy region ma swoją własną tradycję. Zadziwiająca jest różnorodność nadzień i dodatków. Jednym z najbardziej znanych typów pączka jest "el buñuelo de viento" (dos. pączek z wiatru), który przybiera formę kuli i jest bardzo mały. Istnieje również inny rodzaj, który nazywa się "el buñuelo de crema" (pączek z kremem). Inne pączki, na przykład "los buñuelos del Ampurdán", mają kształt pierścienia.

Buñuelos de bacalao

Poza pączkami słodkimi, na Półwyspie Iberyjskim dość często podaje się je także na słono. Najpopularniejszym nadzieniem jest dorsz. Pozostałe rodzaje wypełnione są krewetkami lub innymi owocami morza i warzywami, głównie bakłażanem lub cukinią.

http://es.wikipedia.org/wiki/Buñuelo

El carnaval

El carnaval es una celebración pública que tiene lugar inmediatamente antes de la cuaresma cristiana, con fecha variable (entre febrero y marzo según el año), y que combina algunos elementos como disfraces, desfiles, y fiestas en la calle. En la noche del Carnaval todo vale
y dice la leyenda que por eso se ponen máscaras.

En España,el Carnaval de Cádiz es uno de los más famosos, y el Carnaval de Santa Cruz de Tenerifees considerado el segundo carnaval más popular y conocido internacionalmente, después del que se celebra en Río de Janeiro en Brasil.

El entierro de la sardina es una ceremonia con la que se anuncia el fin del Carnaval en diversos puntos de España. Los entierrossuelen consistir en un desfile carnavalesco que parodia un cortejo fúnebre y culmina con la quema de alguna figura simbólica, generalmente representando a una sardina. El entierro de la sardina carnavalesco se celebra tradicionalmente el miércoles de Cenizay en él se entierra simbólicamente al pasado, a lo socialmente establecido, para que puedan renacer con mayor fuerza, para que surja una nueva sociedad transformada.

 

 

Karnawał obchodzi się w wielu miastach w Hiszpanii. Najbardziej hucznie karnawał obchodzi  się w Kadyksie  i na  wyspach.

Uroczystości na Teneryfie są odpowiednikiem karnawału w Rio. Właśnie tutaj odbywa się druga, pod względem wielkości, parada karnawałowa. Pierwsze pochody zaczynają się już w styczniu i dokładnie w tym czasie wybierana jest „królowa karnawału”. Następnie organizowane są inne kolorowe przemarsze ulicami Santa Cruz.

Natomiast Na Gran Canarii główne obchody mają miejsce w Las Palmas na arenie Parque Santa Catalina. Ostatnim punktem Karnawału jest El Entierro de la Sardina (Pogrzeb Sardynki). W tym dniu wszyscy uczestnicy Karnawału pozbywają się swoich kolorowych stroi i przywdziewają czarne suknie i garnitury. Przez miasto przechodzi pochód żałobników lamentujących i zawodzących. Tłum żegna ogromną kartonową sardynkę odprowadzając ją nad brzeg oceanu, gdzie zostają wystrzelone fajerwerki znajdujące się w jej wnętrzu. Symboliczne spalenie ryby jest sygnałem do rozpoczęcia ostatniego karnawałowego balu, który trwa do białego rana.

 

Sylwia Kwinta, klasa  0H1

La visita en Mocak

El 9 de enero de 2013, el grupo bilingüe 0H1 con su tutora, la profesora Małgorzata Dorosz fue al Museo de Arte Contemporáneo  (MOCAK)  en Cracovia. Los alumnos visitaron muchas exposiciones :

Jiří Kolář – Colaje con armiño, Festivales Europeos de Fluxus 1962-1977- Locos liberados... Wojciech Wilczyk – Espacios postindustriales, pero sobre todo la exposición de Anita Glesta – Guernica, la que

era nuestro destino. Cada colección de obras hacía reflexionar, era diferente , aunque todas unía el mismo estilo. Después tuvimos un descanso en el bufete donde platicamos , nos reímos y nos divertimos. A continuación, fuimos a la sala de exposición que fue la culminación de nuestro encuentro con el arte. Nos pusimos a ver la instalación que consistía en la conversación de Gesta con los habitantes de Guernica que sobrevivieron al bombardeo de la ciudad. Después, cuando regresamos, hablamos de lo que nos impresionó más durante la visita en el Museo. A La mayoría de nosotros nos gustó el suelo transparente, la habitación blanca y una curiosa silla que podéis apreciar en las fotos adjuntas.

 

Dnia 9.01.2013r. klasa 0H1 pod opieką wychowawczyni Pani prof. Małgorzaty Dorosz udała się do Muzeum Sztuki Współczesnej (MOCAK-u)  w Krakowie. Zobaczyliśmy  tam  kilkanaście wystaw m.in. Jiří Kolář  - Kolaż z łasiczką, Europejskie festiwale Fluxusu 1962-1977- Uwolnieni szaleńcy... Wojciech Wilczyk - Przestrzenie postindustrialne ,ale przede wszystkim wystawę Anity Glesty - Guernica ,która była naszym punktem docelowym. Każda kolekcja dzieł skłaniała do refleksji, różniła się od poprzedniej, chociaż wszystkie  łączył jeden styl.  Po pierwszej części  zwiedzenia ekspozycji udaliśmy się do bufetu, aby trochę odpocząć i porozmawiać.  Następnie  po krótkiej przerwie podążyliśmy do salonu wystawowego, który był  zwieńczeniem naszej wycieczki. Mogliśmy w nim zobaczyć wielokanałową instalację  video, która przedstawiała rozmowę Glestyny  z mieszkańcami Guerniki, którzy przeżyli bombardowanie miasta. Później, gdy wracaliśmy do domów,  wszyscy  gawędzili o tym, co im się najbardziej podobało.  Jedną z najczęściej wymienianych rzeczy były niesamowita przezroczysta podłoga, biały pokój z literami jak i ciekawe krzesło, które możecie zobaczyć na zdjęciach obok.

Sylwia Kwinta, 0H1